Czym jest cewnikowanie przerywane?

Cewnikowanie przerywane (IC) polega na regularnym wprowadzaniu cewnika przez cewkę moczową lub kanał w ścianie jamy brzusznej, aby pomóc pacjentom, którzy nie są w stanie samodzielnie oddawać moczu, opróżnić pęcherz moczowy lub zbiornik moczowy. W przeciwieństwie do cewnika stałego, metoda ta nie utrzymuje cewnika w pęcherzu moczowym w sposób ciągły; cewnik jest wprowadzany tylko wtedy, gdy konieczne jest oddanie moczu, i usuwany natychmiast po opróżnieniu pęcherza.

Wyróżnia się dwa główne rodzaje cewnikowania: jałowe cewnikowanie przerywane (SIC) i czyste cewnikowanie przerywane (CIC).

Jałowe cewnikowanie przerywane (SIC):

Zabiegi przeprowadzane są w stosunkowo sterylnych warunkach, zazwyczaj w szpitalu.

Czysta przerywana cewnikowanie (CIC):

Zabieg wykonywany jest w czystych warunkach, odpowiednich do użytku społecznego lub domowego, przez pacjenta lub opiekuna.

Dlaczego jest to „złoty standard”?

Dla pacjentów z trudnościami z oddawaniem moczu, przerywane cewnikowanie to nie tylko zwykła metoda leczenia. Międzynarodowe Towarzystwo Kontynencji (International Continence Society) uznaje je za preferowaną i najbezpieczniejszą metodę wspomagania opróżniania pęcherza moczowego u pacjentów z pęcherzem neurogennym. Jest ono powszechnie uznawane w branży za „złoty standard” (poziom dowodów A).

Regularne cewnikowanie pozwala na kontrolowane napełnianie i opróżnianie pęcherza, co pomaga utrzymać prawidłową pojemność pęcherza i sprzyja przywróceniu jego funkcji skurczowej.

Jednocześnie pomaga szybko usunąć zalegający mocz, znacznie zmniejszając ryzyko infekcji układu moczowego i rozrodczego. Może również poprawić nietrzymanie moczu, radykalnie poprawiając jakość życia pacjenta.

Jakie warunki są odpowiednie do cewnikowania przerywanego?

• Problemy z oddawaniem moczu spowodowane dysfunkcją neurologiczną, takie jak niemożność samodzielnego oddawania moczu z powodu urazu rdzenia kręgowego, stwardnienia rozsianego, guzów kręgosłupa itp.
• Nieneurogenna dysfunkcja pęcherza moczowego, np. trudności z oddawaniem moczu spowodowane łagodnym rozrostem gruczołu krokowego lub zatrzymaniem moczu po porodzie.
• Niedrożność pęcherza moczowego prowadząca do niepełnego opróżniania moczu.
• Niektóre potrzeby diagnostyczne, takie jak pobieranie próbek moczu do badań, dokładny pomiar objętości moczu, napełnianie pęcherza przed badaniem ultrasonograficznym miednicy mniejszej drogą dopochwową lub brzuszną, lub podczas badań urodynamicznych.

Jakie schorzenia nie są wskazane do cewnikowania przerywanego?

• Pacjenci, którzy nie są w stanie samodzielnie dokonać cewnikowania i nie mają pomocy ze strony opiekuna.
• Osoby z upośledzeniem funkcji poznawczych, które nie są w stanie współpracować przy wprowadzaniu cewnika lub przestrzegać regularnego harmonogramu cewnikowania.
• Pacjenci z anatomicznymi nieprawidłowościami cewki moczowej, takimi jak zwężenie cewki moczowej, niedrożność dróg moczowych lub niedrożność szyi pęcherza moczowego.
• Pacjenci, u których podejrzewa się częściowe lub całkowite uszkodzenie cewki moczowej lub którzy mają guzy cewki moczowej.
• Osoby, których pojemność pęcherza moczowego jest mniejsza niż 200 ml.
• Pacjenci z aktywną infekcją pęcherza moczowego.
• Pacjenci z ciężkim nietrzymaniem moczu.
• Osoby, które nie potrafią kontrolować dziennego spożycia płynów lub spożywają nadmierne ilości płynów.
• Pacjenci z utrzymującymi się nieprawidłowościami odruchu autonomicznego pęcherza moczowego po leczeniu.

Zastrzeżenie

1. Część treści w tym artykule pochodzi ze źródeł internetowych. W przypadku naruszenia prosimy o kontakt w celu usunięcia treści.
2. Podane tutaj informacje medyczne mają charakter wyłącznie poglądowy i nie powinny być wykorzystywane jako podstawa diagnozy klinicznej ani leczenia.