Rzeczy, o których należy pamiętać w przypadku stałych stentów moczowodowych!

Czym jest stent moczowodowy?

Stent moczowodowy jest szeroko stosowany w praktyce klinicznej. Jest to pusta rurka wykonana z materiałów polimerowych. Ponieważ oba końce są zawinięte i przypominają literę „J”, nazywany jest również stentem „DJ”. Ponieważ oba końce przypominają świński ogon, nazywany jest również stentem „pigtail”.

Górny koniec umieszczony jest w miedniczce nerkowej, dolny w pęcherzu, a środkowa część przechodzi przez moczowód.

Jaka jest funkcja stentu moczowodowego?

Stenty moczowodowe są powszechnie stosowane w zabiegach w przypadku kamieni moczowych, guzów urologicznych, zwężeń moczowodu i innych schorzeń. Pomagają one w odprowadzeniu moczu z nerek, łagodzą niedrożność moczowodu i wspomagają pooperacyjne gojenie moczowodu.

Rozważania przy wyborze stentu moczowodowego

Tworzywo:

Stenty wykonane ze stosunkowo sztywnych materiałów mogą nasilać objawy, takie jak bolesne oddawanie moczu oraz dyskomfort w dolnej części pleców lub podbrzuszu. Zalecane są silikonowe stenty moczowodowe z powłoką hydrofilową, ponieważ są bardziej miękkie i zapewniają dobrą kompatybilność tkankową.

Długość:

Długość stentu należy dobrać odpowiednio do długości moczowodu. Tarcie i podrażnienie ściany pęcherza moczowego spowodowane dystalnym końcem stentu to główne przyczyny objawów związanych ze stentem (takich jak ból i podrażnienie dróg moczowych). Im dłuższa część stentu w pęcherzu, tym większy obszar stymulowanej błony śluzowej pęcherza moczowego i tym wyraźniejsze objawy podrażnienia.

Średnica:

Preferowany jest stent o mniejszej średnicy. Cieńsze stenty są bardziej elastyczne, łatwiejsze do zgięcia i wywierają mniejszy nacisk na światło moczowodu.

Typ:

Wybór rodzaju stentów powinien być dokonywany indywidualnie w zależności od sytuacji klinicznej, dotyczy to przede wszystkim stentów typu „Single-J” i „Double-J”.

Środki ostrożności podczas zakładania stałego stentu moczowodowego

Pij ponad 2000 ml wody dziennie. Unikaj wstrzymywania moczu; oddawaj mocz natychmiast, gdy poczujesz parcie na pęcherz, aby zapobiec refluksowi.

Unikaj forsownych ćwiczeń, takich jak bieganie, skakanka czy gra w koszykówkę, aby zapobiec przemieszczeniu się stentu lub krwawieniu. Lekkie aktywności, takie jak chodzenie, są dopuszczalne, ale unikaj nadmiernego zmęczenia.

Zwiększ spożycie płynów do co najmniej 2000–3000 ml dziennie, aby zwiększyć ilość wydalanego moczu i zmniejszyć ryzyko infekcji oraz tworzenia się kamieni. Ogranicz spożycie produktów bogatych w wapń, szczawiany i puryny, takich jak mleko, szpinak i podroby zwierzęce, aby zapobiec tworzeniu się kamieni.

Należy zwrócić uwagę na kolor i charakterystykę moczu. W przypadku wystąpienia krwiomoczu, zmętnienia moczu lub nieprzyjemnego zapachu należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską. Należy zwrócić uwagę na objawy podrażnienia dróg moczowych, takie jak częste oddawanie moczu, parcie na mocz lub ból, i poinformować lekarza o wszelkich nieprawidłowościach. Ból w dolnej części pleców lub gorączka mogą wskazywać na powikłania związane ze stentem i należy jak najszybciej udać się do lekarza.

Podczas zakładania stałego stentu moczowodowego mogą wystąpić potencjalne powikłania. Jak można im zapobiec?

Ból

Powoduje:

Dystalny, zawinięty koniec stentu moczowodowego jest główną przyczyną bólu w okolicy nadłonowej, zwłaszcza podczas ruchu lub zmiany pozycji ciała.

Podczas oddawania moczu refluks pęcherzowo-moczowodowy może zwiększyć ciśnienie w miedniczce nerkowej, co może powodować ból w boku podczas oddawania moczu po założeniu stentu.

Kierownictwo:

Pij dużo wody (ponad 2000 ml dziennie) i często oddawaj mocz, aby złagodzić ból. Unikaj wstrzymywania moczu, parcia podczas oddawania moczu i dbaj o regularne wypróżnienia.

Leki: Leki antycholinergiczne lub antagoniści receptora α1, takie jak solifenacyna lub tamsulosyna, mogą znacząco złagodzić objawy. Zazwyczaj objawy ustępują w ciągu 1–2 dni.

Krwiomocz

Po zabiegu może wystąpić widoczny krwiomocz o różnym nasileniu, który zazwyczaj ustępuje stopniowo w ciągu 12–24 godzin. Należy unikać forsownego wysiłku i pić dużo wody. W większości przypadków ustępuje on samoistnie.

W przypadku nagłego wystąpienia dużej ilości krwiomoczu po aktywności, należy natychmiast położyć się i zwiększyć podaż płynów. Jeśli kolor moczu stanie się jaśniejszy, należy kontynuować leżenie w łóżku i nawadnianie w celu obserwacji. Jeśli kolor moczu nie ulegnie poprawie, należy zwrócić się o pomoc lekarską.

Zakażenie dróg moczowych

Powoduje:

1. Uporczywa niedrożność moczowodu po założeniu stentu
2. Refluks pęcherzowo-moczowodowy spowodowany założonym stentem
3. Zmniejszona perystaltyka moczowodu z powodu stentu
4. Kolonizacja bakteryjna stentu

Kierownictwo:

W przypadku wystąpienia zakażenia, zwłaszcza gdy występuje uporczywy ból w boku po stronie dotkniętej chorobą, któremu towarzyszy gorączka, należy najpierw wykluczyć niedrożność lub refluks.

Jeśli badanie wykaże wodonercze po stronie zajętej (szczególnie nasilone w porównaniu ze stanem przedoperacyjnym) lub migrację stentu, zakażenie jest zazwyczaj spowodowane niedrożnością. Zaleca się wymianę stentu lub usunięcie czynnika powodującego niedrożność.

Jeśli podczas oddawania moczu występuje ból w boku po stronie dotkniętej chorobą, któremu towarzyszy gorączka, należy rozważyć refluks pęcherzowo-moczowodowy. Można podjąć próbę założenia cewnika moczowego na stałe w celu zmniejszenia refluksu.

Te dwa czynniki mogą współistnieć.

Dodatkowo należy wdrożyć aktywne leczenie przeciwzakaźne.

Jakie są ryzyka związane z zapomnieniem o usunięciu stentu moczowodowego?

Inkrustacja („tworzenie się kamieni na stencie”):

Po założeniu stentu Double-J kamienie mogą przemieszczać się wzdłuż stentu. Jeśli stent pozostanie na miejscu przez długi czas, może dojść do znacznego odkładania się kamieni na powierzchni stentu.

Wodonercze:

Długotrwałe noszenie stentu Double-J niesie ze sobą ryzyko całkowitego zablokowania, co może prowadzić do wodonercza.

Zastrzeżenie

1. Część treści w tym artykule pochodzi ze źródeł internetowych. W przypadku naruszenia prosimy o kontakt w celu usunięcia treści.
2. Podane tutaj informacje medyczne mają charakter wyłącznie poglądowy i nie powinny być wykorzystywane jako podstawa diagnozy klinicznej ani leczenia.