Znaczenie badań urodynamicznych w przypadku czystej przerywanej cewnikowania (CIC)
01
Badania urodynamiczne można podzielić na metody nieinwazyjne i małoinwazyjne.
Metody nieinwazyjne: Pomiar przepływu moczu w połączeniu z objętością zalegającą w pęcherzu moczowym za pomocą ultradźwięków jest wygodny i może pomóc w ustaleniu częstotliwości i odstępów między czystymi cewnikami przerywanymi (CIC).
Metody małoinwazyjne: Techniki takie jak cystometria i badania ciśnienia i przepływu (CMG/PFS) pozwalają na dokładniejszą ocenę wskazań i przeciwwskazań do CIC. Mierzą one parametry takie jak maksymalna cystometryczna pojemność pęcherza, podatność pęcherza, nadreaktywność wypieracza podczas napełniania oraz osłabienie skurczu wypieracza podczas mikcji, co pozwala na ukierunkowanie stosowania CIC i ocenę jego skuteczności.
Aplikacja:
● Metoda uroflow wykorzystująca mocz resztkowy w przypadku CIC jest odpowiednia dla pacjentów, u których zachowana jest częściowo dobrowolna funkcja oddawania moczu.
● Bezpłatny pomiar uroflow to proste, nieinwazyjne badanie, które obiektywnie odzwierciedla funkcję mikcji w dolnych drogach moczowych. Uroflow odzwierciedla cały proces opróżniania pęcherza i dostarcza informacji o funkcjonowaniu pęcherza, szyi pęcherza, cewki moczowej i zwieracza cewki moczowej, a także o ich interakcjach podczas mikcji.
Kluczowe obserwowane parametry:
● Maksymalna wydajność przepływu (Qmax)
● Średnia szybkość przepływu
● Anulowana objętość
● Czas oddawania moczu
● Czas trwania przepływu
● Wzór krzywej
Zaleca się, aby wyniki pomiaru uroflow podawać przy użyciu maksymalnej szybkości przepływu w połączeniu z objętością oddanego moczu i moczem zalegającym, z szybkością przepływu do 1 ml/s i objętością do 1 ml.
02
Zaleganie moczu po mikcji (PVR) to ilość moczu pozostająca w pęcherzu po mikcji. Istnieje kilka metod pomiaru PVR, w tym cewnikowanie bezpośrednie, ultrasonografia z kolorowym Dopplerem oraz przenośne ultrasonografy.
● Bezpośrednie cewnikowanie bezpośrednio po mikcji (w ciągu 5 minut) zapewnia najdokładniejszy pomiar, z użyciem pojemnika z podziałką do pomiaru objętości moczu. Cewnikowanie jest jednak inwazyjne i niesie ze sobą ryzyko zakażenia dróg moczowych. Podczas badań urodynamicznych, jeśli wykonywana jest cystometria, cewnikowanie może być wykorzystane do pomiaru zalegającego moczu.
● Badanie ultrasonograficzne przez powłoki brzuszne jest prostą i nieinwazyjną metodą określania PVR, wymaga jednak dostępu do aparatu ultrasonograficznego.
Znaczenie kliniczne:
● Utrzymująco podwyższony PVR zwykle wskazuje na zwiększony opór przy odpływie moczu z pęcherza, zmniejszoną kurczliwość mięśnia wypieracza lub kombinację obu tych czynników.
● Prawidłowy wynik PVR nie wyklucza niedrożności cewki moczowej ani dyssynergii wypieracza i zwieracza; dlatego też sam PVR nie pozwala na rozróżnienie, czy zalegający mocz jest spowodowany dysfunkcją wypieracza, czy niedrożnością ujścia pęcherza moczowego (BOO).
Niedoczynność wypieracza charakteryzuje się zmniejszoną siłą skurczu (dekompensacja miogenna) i często słabym utrzymaniem skurczu. Stan ten może być pierwotny lub idiopatyczny, albo wtórny do BOO, rzadkiego oddawania moczu lub neurogennej dysfunkcji pęcherza moczowego.
Dodatkowe uwagi: Próg sensoryczny, pierwsze odczucie wypełnienia pęcherza, cystometryczna pojemność pęcherza i PVR to często powiązane ze sobą wskaźniki, odzwierciedlające złożoną interakcję między odczuciami w pęcherzu, kurczliwością i funkcją odpływu.