Zapobieganie zakażeniom dróg moczowych u pacjentów z urazem rdzenia kręgowego

1. Standaryzowana obsługa

Po dokładnym umyciu rąk zgodnie z sześcioetapową metodą mycia rąk, należy ściśle przestrzegać zasad aseptyki. Używaj odpowiednich środków dezynfekujących do dezynfekcji ujścia cewki moczowej oraz otaczającej go skóry i błon śluzowych. Każdy wacik powinien być użyty tylko raz i nie może być ponownie użyty. Prawidłowo załóż sterylne serwety, aby uniknąć zanieczyszczenia ujścia cewki moczowej i zachować maksymalną sterylność.

Kluczowe punkty zapobiegawcze podczas wprowadzania cewnika:

Ponieważ pacjenci mogą odczuwać skurcz cewki moczowej podczas cewnikowania, ruchy muszą być delikatne, a pacjenci powinni zostać poinstruowani, aby się rozluźnili i współpracowali podczas zabiegu. Cewnik należy wprowadzić na odpowiednią głębokość, dostosowaną do długości cewki moczowej pacjenta. Podczas zabiegu należy unikać mechanicznych uszkodzeń błony śluzowej cewki moczowej. Nie należy przeprowadzać zabiegu zbyt agresywnie, ponieważ pacjent ma zaburzenia czucia i nie odczuwa bólu. Podczas opróżniania pęcherza moczowego należy zachować ostrożność, aby zapobiec refluksowi moczu, który może prowadzić do zakażenia wstecznego.

2. Utrzymuj czystość i suchość zewnętrznych narządów płciowych

Podczas cewnikowania przerywanego, okolica krocza oraz skóra i błony śluzowe wokół ujścia cewki moczowej powinny być codziennie czyszczone czystą wodą lub płukane w celu utrzymania czystości, co może zmniejszyć ryzyko infekcji dróg moczowych. Czyszczenie powinno być zazwyczaj wykonywane 2-3 razy dziennie. Jednak u pacjentów z urazem rdzenia kręgowego (SCI) z nietrzymaniem stolca, zwłaszcza w przypadku biegunki z wodnistym stolcem, czyszczenie należy wykonać natychmiast, aby zapobiec przedostaniu się bakterii z kału do układu moczowego.

Biorąc pod uwagę charakterystyczną dla kobiet krótką cewkę moczową, należy zwrócić szczególną uwagę na utrzymanie okolicy krocza w czystości i suchości, zachowanie względnej sterylności ujścia cewki moczowej i zapobieganie bakteryjnym zakażeniom jelit.

W przypadku pacjentów z nietrzymaniem moczu, którzy stosują pieluchy lub jednorazowe worki ochronne, nie należy ich używać ponownie. Należy zminimalizować czas noszenia i dbać o suchość okolicy krocza. W razie potrzeby można użyć suszarki do włosów lub podobnego urządzenia, aby zapobiec miejscowej wilgoci, która stwarza sprzyjające warunki do rozwoju bakterii.

3. Unikaj mechanicznego płukania pęcherza

Pacjentów należy zachęcać do picia dużej ilości wody, z dziennym spożyciem większym niż 2000 ml. Zasadniczo sztuczne płukanie pęcherza nie jest zalecane. Sztuczne płukanie pęcherza nie zapobiega zakażeniom; wręcz przeciwnie, zwiększa ryzyko infekcji (płukanie pęcherza może uszkodzić błonę śluzową pęcherza lub wywołać chemiczne podrażnienie, które zwiększa ryzyko infekcji, lub wywołać chemiczne zapalenie pęcherza, które zaostrza zakażenie dróg moczowych). Dlatego pacjentów należy zachęcać do picia dużej ilości wody w celu zwiększenia produkcji moczu, co zapewnia naturalny efekt płukania pęcherza, jednocześnie zmniejszając możliwość przedostania się bakterii do pęcherza przez cewnik. Ponadto, dzięki piciu dużych ilości wody, w połączeniu z częstą zmianą pozycji (raz na 2 godziny) oraz ćwiczeniami czynnymi i biernymi w granicach możliwości (stanie i chodzenie z wykorzystaniem urządzeń wspomagających), stężenie wapnia w moczu może zostać szybko obniżone, co pozwala osiągnąć cel zapobiegania kamieniom moczowym i zapobieganiu zakażeniom.

Jednakże, gdy spożycie wody jest niewystarczające, a mocz odprowadzany z cewnika jest mętny z osadem lub skrzepami, jeśli konieczne jest płukanie pęcherza, częstotliwość płukania pęcherza powinna być zminimalizowana. Ponadto należy przestrzegać ścisłej techniki aseptycznej. Najlepiej użyć cewnika Foleya trójdrożnego, w którym jedno światło jest portem balonowym do wstrzyknięcia 5-10 ml jałowej wody do iniekcji. Z pozostałych dwóch świateł jedno jest podłączone do urządzenia do irygacji (za pomocą zestawu infuzyjnego do nakłucia zdezynfekowanego końca cewnika w celu szybkiego wlewu kroplowego), a drugie jest podłączone do worka drenażowego, tworząc w ten sposób zamknięty system irygacji pęcherza, który unika otwierania punktów połączeń, aby zminimalizować zanieczyszczenie w jak największym stopniu. Na tej podstawie należy stale monitorować kolor i objętość moczu. W przypadku stwierdzenia zakażenia należy niezwłocznie rozpocząć leczenie, aby zapobiec wstecznemu zakażeniu bakteryjnemu.

4. Zwiększ odporność organizmu

Należy zwrócić uwagę na poprawę ogólnego stanu pacjenta oraz wzmocnienie jego funkcji odpornościowych i zdolności przeciwinfekcyjnych. Dieta musi zawierać odpowiednią ilość składników odżywczych, w tym witamin i pierwiastków śladowych, zapewniając podaż cukru, białka i węglowodanów, aby wzmocnić odporność organizmu. Witamina A wspomaga syntezę glikoprotein; białka na powierzchni błon komórkowych to głównie glikoproteiny, a immunoglobuliny również są glikoproteinami. Niedobór witaminy A powoduje spadek odporności komórek nabłonka dróg oddechowych i często jest podatny na choroby. Niedobór witaminy C powoduje spadek jej zawartości w białych krwinkach, co osłabia ich zdolność do walki, czyniąc organizm podatnym na choroby. Ponadto pierwiastki śladowe, takie jak cynk i selen, a także witaminy B1, B2 i wiele innych, są związane z nieswoistymi funkcjami odpornościowymi organizmu.

**5. Wybierz odpowiedni cewnik**

Wybór cewnika powinien być oparty na wieku, płci i stanie cewki moczowej pacjenta, aby dobrać cewnik o odpowiednim rozmiarze i materiale, minimalizując w maksymalnym stopniu ryzyko uszkodzenia cewki moczowej i zakażenia dróg moczowych. Należy dokładnie sprawdzić sterylne opakowanie cewnika; jeśli upłynął termin ważności, opakowanie zewnętrzne jest uszkodzone lub jest wilgotne, nie należy go używać.

Wybór rozmiaru cewnika jest bardzo ważny: należy wybrać cieńszy cewnik – rozmiar 12 Fr dla dorosłych i rozmiar 8 Fr dla dzieci – aby zminimalizować uszkodzenia cewki moczowej i pęcherza moczowego. Należy zachować sterylność cewnika; w przypadku przypadkowego zanieczyszczenia należy go wymienić. Nigdy nie należy ponownie wprowadzać cewnika, który został już usunięty. Ruchy podczas wprowadzania powinny być delikatne, aby uniknąć uszkodzenia błony śluzowej cewki moczowej.

6. Wdrożenie odpowiednich środków dezynfekcji i izolacji

Ponieważ ręce personelu medycznego są nośnikiem chorób zakaźnych, zakażenia dróg moczowych mogą być przenoszone przez ręce. Dlatego ścisłe mycie rąk jest ważnym środkiem zapobiegania zakażeniom krzyżowym, a w razie potrzeby należy je higienicznie myć. Transmisja krzyżowa między pacjentami może odbywać się poprzez stoliki nocne, prześcieradła, cewniki i inne środki. Najlepiej, aby pacjenci z zakażeniami dróg moczowych i osoby bez zakażeń nie dzieliły tego samego pokoju ani sąsiednich łóżek. Pisuary używane przez pacjentów powinny być regularnie dezynfekowane lub wymieniane.

Zastrzeżenie

1. Część treści w tym artykule pochodzi ze źródeł internetowych. W przypadku naruszenia prosimy o kontakt w celu usunięcia treści.
2. Podane tutaj informacje medyczne mają charakter wyłącznie poglądowy i nie powinny być wykorzystywane jako podstawa diagnozy klinicznej ani leczenia.