Leave Your Message

Effect van intermitterende katheterisatie in combinatie met bekkenbodemspiertraining op neurogene blaas bij patiënten met een dwarslaesie.

2026-06-17

Een neurogene blaas na een dwarslaesie is zeer vatbaar voor urineweginfecties, nierstenen en hydronefrose, wat zich geleidelijk kan ontwikkelen tot chronische nierinsufficiëntie en de kwaliteit van leven van patiënten ernstig kan beïnvloeden. Het is tevens een van de belangrijkste doodsoorzaken bij patiënten met een dwarslaesie. Daarom is het herstellen van de blaasfunctie na een dwarslaesie van groot belang voor het verbeteren van de nierfunctie, het verhogen van de kwaliteit van leven en het verlagen van de mortaliteit bij deze patiënten.

Intermitterende katheterisatie (IC) maakt regelmatige, intermitterende blaasvergroting mogelijk, voorkomt overrekking en behoudt de blaascapaciteit en -contractiliteit. Het voorkomt effectief infecties van de urinewegen en het voortplantingssysteem en is momenteel de internationaal en nationaal aanbevolen methode voor blaasmanagement. Klinische observaties hebben echter aangetoond dat sommige patiënten met een dwarslaesie en een neurogene blaas die alleen IC gebruiken, nog steeds last hebben van urine-incontinentie. Het combineren van IC met bekkenbodemspiertraining voor mictiestoornissen pakt de beperkingen van eerdere behandelmethoden aan.

Vergeleken met alleen IC kan de combinatie van IC en bekkenbodemspiertraining de contractiliteit van de blaaswandspier verbeteren en de coördinatie tussen de blaaswandspier en de urethrale sluitspier versterken, waardoor de blaasfunctie verbetert en geleidelijk terugkeert naar een fysiologische toestand, met als uiteindelijk doel het vermogen om vrijwillig te urineren te bereiken.

Elektrische bekkenbodemstimulatie maakt gebruik van laagfrequente pulserende stroompjes om de reflexbanen van de nervus pudendus te stimuleren, waardoor de bekkenbodemspieren samentrekken. Het helpt de excitatie- en inhibitiefuncties van de detrusor-sfinctereenheid in balans te brengen, bevordert zenuwherstel, stimuleert het urineren, normaliseert de blaascapaciteit en verbetert de mictiefunctie.

Oefeningen voor de bekkenbodemspieren versterken de bekkenbodemspieren en verbeteren de kracht en controle van de blaaswandspier (detrusor) en de urethrale sluitspier, waardoor de blaasfunctie verbetert.

Elektrische stimulatie van de bekkenbodem en bekkenbodemspiertraining werken dus door de bekkenbodemspieren en hun innerverende zenuwvezels en zenuwcentra te stimuleren, waardoor directe effecten op de effectororganen worden geproduceerd of de activiteit van neurale banen wordt beïnvloed, wat uiteindelijk de functionele toestand van de blaas en urethra verandert en de opslag- of ledigingsfunctie verbetert.

Samenvattend kan intermitterende katheterisatie in combinatie met bekkenbodemspiertraining de blaasfunctie aanzienlijk verbeteren, waardoor de blaascapaciteit, het restvolume urine en de coördinatie tussen de blaaswandspier en de sluitspier dichter bij een fysiologische toestand komen. Het verlicht effectief het lijden van de patiënt en verbetert de kwaliteit van leven, waardoor het een breed toepasbare klinische behandeling verdient.

Vrijwaring

Een deel van de inhoud van dit artikel is afkomstig van online bronnen. Mocht er sprake zijn van inbreuk op auteursrechten, neem dan contact met ons op zodat we het artikel kunnen verwijderen.

De hier verstrekte medische informatie dient uitsluitend ter referentie en mag niet worden gebruikt als basis voor klinische diagnose of behandeling.